พระราชบัญญัติภาษีสินค้า｜第 2 條｜ภาษีอากร｜พระราชบัญญัติ｜มีผลบังคับใช้
第 一 章｜財政部｜v1.0
แก้ไขล่าสุด: 2025-12-30
ผู้มีหน้าที่เสียภาษีสินค้าและเวลาที่จัดเก็บภาษีมีดังต่อไปนี้: 1. กรณีผู้ผลิตสินค้า ผู้มีหน้าที่เสียภาษีคือผู้ประกอบการผลิต และให้จัดเก็บภาษีเมื่อสินค้าออกจากโรงงาน 2. กรณีผู้ว่าจ้างให้ผลิตสินค้าแทน ผู้มีหน้าที่เสียภาษีคือผู้ประกอบการผลิตที่รับจ้างผลิต และให้จัดเก็บภาษีเมื่อสินค้าออกจากโรงงาน 3. กรณีสินค้านำเข้า ผู้มีหน้าที่เสียภาษีคือผู้รับสินค้า ผู้ถือใบตราส่ง หรือผู้ถือสินค้า และให้จัดเก็บภาษีเมื่อนำเข้า 4. กรณีศาลและหน่วยงานอื่นประมูลขายหรือขายสินค้าที่ต้องเสียภาษีซึ่งยังมิได้ชำระภาษี ผู้มีหน้าที่เสียภาษีคือผู้ประมูลได้ ผู้ซื้อ หรือผู้รับโอน และให้จัดเก็บภาษีในขณะประมูลขายหรือขาย 5. กรณีสินค้าที่ได้รับยกเว้นภาษีไม่เป็นไปตามข้อกำหนดการยกเว้นภาษีเพราะมีการโอนหรือเปลี่ยนไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์อื่น ผู้มีหน้าที่เสียภาษีคือผู้โอนหรือผู้เปลี่ยนไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์อื่น และให้จัดเก็บภาษีในขณะโอนหรือเปลี่ยนไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์อื่น แต่หากไม่ทราบตัวผู้โอนหรือผู้เปลี่ยนไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์อื่น ให้ผู้ถือสินค้าเป็นผู้มีหน้าที่เสียภาษี สำหรับสินค้าที่ว่าจ้างให้ผลิตแทนตามข้อ 2 ของวรรคก่อน หากผู้ว่าจ้างเป็นผู้ประกอบการผลิตสินค้าที่ต้องเสียภาษี อาจยื่นคำขอต่อหน่วยงานจัดเก็บภาษีที่มีอำนาจให้ถือว่าผู้ว่าจ้างเป็นผู้มีหน้าที่เสียภาษีได้ สินค้าที่ต้องเสียภาษีซึ่งมีกรณีใดกรณีหนึ่งดังต่อไปนี้ ให้ถือว่าออกจากโรงงาน: 1. ใช้เพื่อการบริโภคภายในโรงงาน 2. แปรรูปภายในโรงงานเป็นผลิตภัณฑ์ที่ไม่ต้องเสียภาษี 3. โอนให้บุคคลอื่นครอบครองภายในโรงงานด้วยเหตุอื่นนอกจากการประมูลขายหรือขายโดยศาลและหน่วยงานอื่น 4. สินค้าคงคลังในขณะที่ผู้ประกอบการผลิตยื่นคำขอจดทะเบียนเลิกกิจการ 5. สินค้าภายในโรงงาน และสินค้าที่ยังมิได้เสียภาษีระหว่างขนย้ายออกจากโรงงานไปยังสถานที่แปรรูป สถานที่บรรจุหีบห่อ หรือคลังเก็บสินค้าที่ยังมิได้เสียภาษี หากสูญหายหรือขาดจำนวนด้วยเหตุอื่นนอกจากถูกเพลิงไหม้ จมน้ำ หรือภัยพิบัติอื่นอันเกินกำลังมนุษย์จะต้านทานได้